Dla wyrażenia tajemnicy Ducha Świętego Pismo św. Posługuje się symbolami.

Pierwszym symbolem jest ogień. Ogień zstępuje na Apostołów w Wieczerniku w dniu zesłania Ducha Świętego. Ogień oczyszcza i wypala w człowieku to, co się Bogu nie podoba. Wypala jak żar

w hutniczym piecu. Ogień oddziela złoto, od wszystkiego co nim nie jest. Ogień ogrzewa, czyli stwarza atmosferę ciepła, potrzebną do życia. Ogień oświeca, a bez światła ani rusz. Duch Święty oczyszcza nas, ogrzewa i oświeca.

Drugi symbol to podmuch wiatru.

Chrystus mówi: „Wiatr wieje kędy chce i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zdąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. Symbolika wiatru ukazuje tajemniczość Bożego działania. Nikt z ludzi nie potrafi przewidzieć, ani tym bardziej zgłębić działania Ducha Świętego. On tchnie kędy chce.

Działanie Ducha Świętego rozpoznajemy dopiero po Jego skutkach. Potężne uderzenie wiatru może obalić człowieka, jak działanie Ducha Bożego obaliło św. Pawła u wrót damaszku. Może to być wiatr łagodny jak ten, którego doświadczył prorok Eliasz na świętej górze.

Duch Święty to Słowo Boga skierowane do każdego człowieka. To Jego tchnienie które trzeba dobrze zrozumieć. Mądrość człowieka polega na bezbłędnym odczytywaniu każdego Słowa Bożego, docierającego do naszego serca.

Trzeci symbol Ducha Świętego to gołębica.

Duch Święty, jakby gołębica zstępuje na Jezusa w czasie Jego chrztu w Jordanie. Ten

symbol występuje już w Księdze Rodzaju. Po raz pierwszy spotykamy gołębicę przy potopie

Noe, wiedząc, że arka osiadła na twardym gruncie, wypuścił gołębicę, a ta, wracając przynosi mu gałązkę z drzewa oliwkowego. Tym symbolem pokoju posługują się nawet ateiści.

Gołębica jest uosobieniem łagodności i pokoju. Duch Święty również przychodzi po to aby

jednać, wnosić pokój i jednoczyć wszystkich ludzi.