Transmisję na żywo z naszego kościoła można obejrzeć TUTAJ.

Transmitujemy w niedzielę Msze św. o g. 7.00, 10.30, 12.00 i 18.00,
a w tygodniu Msze św. o g. 18.00.
Nie zapomnijcie włączyć głosu :)

Nowe rozporządzenie dla naszej parafii

Od 20 kwietnia 2020 roku do odwołania w naszym kościele może przebywać jednocześnie 60 osób,
a w kaplicy w Nałężu 25 osób.
Do kościoła/kaplicy wchodzimy i przebywamy w nim z zasłoniętymi ustami i nosem.
Zajmujemy oznaczone miejsca, aby zachować bezpieczną odległość.


Jak dobrze się modlić???

Czym żyjemy w parafii?

Elżbietanki

Siostry

zapraszają

więcej

rekolekcje

w tygodniu 15.00-18.00

w niedzielę 15.00-18.00

w naszym kościele

sniadanie

Zadanie Wielkanocne

od pani Uli i s. Eliaszy

galeria zdjęć

Ponieważ wielu Parafian pyta o możliwość wsparcia materialnego naszej Wspólnoty Parafialnej, w sytuacji gdy nie można tego zrobić uczestnicząc w niedzielnej Mszy Świętej, przypominamy numer konta naszej parafii:
Bank Spółdzielczy Jasienica
14 8117 0003 0009 6449 2000 0010
Wszystkie wpłaty przeznaczone będą na bieżące utrzymanie kościoła i parafii.
Serdeczne Bóg zapłać za każdą ofiarę!
Wasz proboszcz Ks. Stanisław Filapek ze Współpracownikami

Teksty Ks. Biskupa Romana Pindla: Nowe, Apel, Komunikat, Homilia

Ostatnio zmarli:

† HELENA ZBOROWSKA - pogrzeb - 16 maja g. 11.00
† JÓZEF SZCZYPKA - pogrzeb - 15 maja g. 14.00
† JAN KASZOK - pogrzeb - 6 maja g. 14.00


Jakiś czas temu, podczas rozmowy z byłym działaczem lokalnych struktur jednej z partii politycznych, usłyszałem opinię, że albo jest się człowiekiem Kościoła albo jest się politykiem. Nie mogłem się z tą opinią zgodzić.

Mimo nieetycznych zachować niektórych polityków, czy nawet całych partii, nie można twierdzić, jakoby polityka stała w sprzeczności z życiem religijnym czy głęboko duchowym. Warto wspomnieć choćby św. Tomasza Morusa (znanego polityka na dworze króla Henryka VIII, który niezgodę na decyzje króla, przypłacił utratą życia), św. Jadwigę (królowej Polski w niełatwych czasach wojny z państwem Krzyżackim), Jacquesa Maritaina (francuskiego filozofa i polityka, przyjaciela papieża Pawła VI) czy wreszcie Roberta Schumana (jednego z założycieli Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, z której narodziła się UE). Przykładów można mnożyć wiele…

Jednym ze świętych, który łączył politykę z głębokim życiem duchowym, był św. Kazimierz. Właśnie mija ponad 550 lat od czasu jego aktywności politycznej. W tym czasie zmienił się ustrój, granice Polski czy struktura narodowościowa państwa, jednak można królewicza z Litwy nazwać patronem polityków, narodów niegdyś połączonych unią czy wreszcie patronem jedności całej Europy.

Św. Kazimierz przeżył zaledwie 26 lat, jednak jego imię nosiło wielu władców, arystokratów i do niedawna było jednym z najczęściej nadawanych imion.

Był synem króla Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. Urodził się 3 października 1458 r. na Wawelu. Był ulubieńcem ojca, spośród pięciu braci i siedmiu sióstr. W 1471 roku ojciec wysłał trzynastoletniego Kazimierz na Węgry z niewielką armią, gdzie miał objąć tron. Jednak misja zakończyła się fiaskiem. Panowie węgierscy zbuntowali się i królewicz szybko musiał powrócić do Polski. Być może ta polityczna porażka była momentem zwrotnym w jego życiu duchowym. Z pewnością uświadomiła niepewność ludzkiego losu, nawet królewskiego i wpłynęła na pogłębienie jego pobożności. Ale przecież Kazimierz od najmłodszych lat kochał modlitwę, służył jałmużną. Jego dom był bardzo religijny – rodzice codziennie uczestniczyli we mszy św., fundowali kościoły i klasztory, pielgrzymowali do Częstochowy.

Do dzewiątego roku życia jego wychowaniem zajmowała się matka. Później rolę nauczyciela królewskiego syna przejął Jan Długosz.

Kazimierz wyróżniał się wrażliwością moralną i zdolnościami oratorskimi, które doceniali zagraniczni dyplomaci, witani przez królewicza mowami wygłaszanymi po łacinie. Jan Długosz o swoim uczniu napisał: Był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności i godnego pamięci rozumu. Dlatego na wieść o tym, że miał objąć tron węgierski, zanotował w swojej Kronice, iż raczej powinno się go zachować dla ojczystej ziemi, niż oddawać obcym.

Kazimierz prowadził skromne życie pełne wyrzeczeń i postów. Nie lubił hałaśliwych zabaw rycerskich, nie pociągały go polowania, królewskie uczty. Ludzie z jego otoczenia podkreślali jego zalety intelektualne i moralne. Miał talent jednania skłóconych ludzi. Chętnie przebywał wśród ubogich, rozdając jałmużnę ze swoich dochodów. Pisano też, że sypiał na twardej ziemi, nosił włosienicę i skromną odzież, często pościł i długie godziny spędzał na modlitwie. Czasem, gdy panowała już wieczorna cisza i wszyscy korzystali z odpoczynku, on klęczał na progu świątyni, przed zamkniętymi drzwiami. Od dzieciństwa odprawiał nabożeństwa do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej.

Królewicz uczestniczył w życiu politycznym. Przy boku króla brał między innymi udział w spotkaniach z Wielkim Mistrzem Krzyżackim. Przez dwa lata (od 1481 do 1483), rezydując w Radomiu, faktycznie rządził Koroną. W tym czasie jego ojciec przebywał w Wilnie, uspokajając buntownicze nastroje litewskich panów. W końcu wezwał syna do siebie. Kazimierz bowiem cierpiał na „chorobę piersiową”. Dzisiaj wiemy, że była to gruźlica. W Wilnie rzeczywiście nastąpiła poprawa, tak że Boże Narodzenie 1483 r. królewicz mógł świętować z rodzicami w Grodnie. W styczniu 1484 r. król wyruszył w sprawach państwowych do Lublina, wkrótce jednak nadeszła wiadomość o nagłym pogorszeniu się stanu zdrowia królewicza, więc król pilnie wrócił, zastając jeszcze syna przy życiu. W niedzielę, 4 marca 1484 r., w Grodnie, Kazimierz odszedł do wieczności. Ciało przewieziono do Wilna i złożono w katedrze. Do grobu przybywali szlachta i chłopi, by wypraszać łaski. Składali dziękczynne wota ze złota i srebra, a najbiedniejsi z wosku. Wstawiennictwu Kazimierza polecano opiekę nad państwem i zwycięstwa nad nieprzyjaciółmi.

Zwycięstwo wojsk polsko-litewskich nad wojskami moskiewskimi pod Połockiem przypisano wstawiennictwu zmarłego królewicza. Jego rodzony brat, król Zygmunt I Stary, wysłał więc do Rzymu prośbę o kanonizację Kazimierza. Kanonizacja odbyła się w 1522 r., jednak bulla kanonizacyjna zaginęła. Dopiero w 1602 r. papież Klemens VIII wydał nową bullę i dwa lata później w katedrze wileńskiej odbyły się uroczystości kanonizacyjne.

Świętego królewicza można z powodzeniem uważać za patrona dobrych relacji polsko-litewskich i traktować jako wzór dla polityków w równie niełatwych czasach co 550 lat temu.

Marcin

Artykuły z Gazetki Parafialnej
Ten Wielki Post jest dla nas szczególny…
Rzadko zastanawiamy się, jak...
Jakiś czas temu, podczas rozmowy z byłym działaczem...
Domowy Kościół to...

Msze św.

W tygodniu: 7.00 i 18.00
W niedziele i święta: 7.00, 10.30, 12.00, 18.00, w kaplicy w Nałężu: 9.00

Msze św. w lipcu i sierpniu

Poniedziałek, wtorek, środa: 7.00
Czwartek, piątek, sobota: 18.00

SPOWIEDŹ ŚWIĘTA

codziennie przed Mszą św.
I czwartek m-ca od 16.30
I piątek m-ca od 16.00

ODWIEDZINY CHORYCH

w ostatnią sobotę miesiąca od 8.30

KANCELARIA PARAFIALNA

Poniedziałek i piątek: 8.00 - 9.00
Środa i czwartek: 16.00 - 17.00
W uroczystości i święta nieczynna

KANCELARIA W LIPCU I SIERPNIU

Poniedziałek po Mszy o godz. 7.00
Piątek po Mszy o godz. 18.00

PORADNIA RODZINNA

II i IV poniedziałek miesiąca: 17.00-18.00
tel. 600 722 631

NABOŻEŃSTWA

w tygodniu i w niedziele: 17.30

RORATY

od poniedziałku do piątku: 18.00
w sobotę: 9.00

DROGA KRZYŻOWA

dla dzieci: czwartek 17.15
dla dorosłych i młodzieży: piątek 17.15

GORZKIE ŻALE

z kazaniem pasyjnym: niedziela 17.15

ODPUSTY W PARAFII

w kościele: niedziela Trójcy Świętej
w Nałężu: niedziela po wspomnieniu Św. Jana Nepomucena

Odwiedza nas 31 gości